آرزوهای چپکی تجربه موفقی برای ارتباط با بچه‌هاست

اطلاعات سریال آرزوهای چپکی

• خانم مقتدی شما سال‌هاست که در عرصه تئاتر به عنوان مدیر فرهنگی، بازیگر و کارگردان فعالیت دارید. ابتدا برایمان از وضعیت تئاتر کودک و نوجوان بگویید.

پریسا مقتدی، بازیگر سریال آرزوهای چپکی: با افتخار سال‌های زیادی در تالار هنر که تالار تخصصی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در حوزه تئاتر کودکان و نوجوان است، مسئولیت داشتم و جزو هیات موسس انجمن تئاتر کودک و نوجوان در خانه تئاتر هم بودم. هر عملکرد فرهنگی زمانی به بهترین شکل به بار می‌نشیند که ریشه‌های آن قوی و قدرتمند باشند و طبیعی است که برای قدرت ریشه‌ها باید در آن حوزه مشخص به کودکان آموزش و آنها را در فعالیت فرهنگی دخالت دهیم. چراکه قدرت یادگیری، تخیل و پرواز خیال در دنیای کودکی بالاست و در حقیقت این گروه سنی بهترین زمان برای آغاز فعالیت‌های فرهنگی و هنری به ویژه تئاتر است. در حال حاضر و خوشبختانه تئاتر کودک و نوجوان به مدد تالار هنر در تهران، کانون پرورش فکری کودک و نوجوان در پایتخت و شعب آن در سراسر ایران و همچنین سالن‌های زیر مجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به بهترین شکل خود عمل می‌کند اگرچه حتما ضعف‌هایی هم دارد. اما مهمترین چیزی که جای خالی‌اش در حوزه تئاتر کودکان و نوجوان دیده می‌شود، آموزش رسمی تئاتر کودک در مدارس است. جای خالی درس تئاتر در مقطع ابتدایی به شدت حس می‌شود و اگر آموزش و پرورش به این امر اهتمام بورزد، قطعا نتایج درخشان آن را در آینده کودکانی که چشم‌انداز پیشرفت‌های فرهنگی کشور هستند، شاهد خواهیم بود.

• به نظر شما فعالیت در تئاتر و کسب تجربه در این شاخه از هنر می‌تواند به کمک هنرمند در دیگر عرصه‌های هنری بیاید؟

من اساساً خودم را فرزند تئاتر می‌دانم و هر فعالیتی که انجام دادم، برخاسته از تجربه‌ها و توانایی‌هایی بوده است که در تئاتر به دست آوردم. ذکر این نکته خالی از لطف نیست که تئاتر به ویژه در بازیگری یک هنر مادر است. واقعیت این است که بازیگران بزرگ سینمای جهان و همچنین سینمای ایران در ۹۸ درصد موارد برآمده از تئاتر بودند و اولین قدم‌هایشان را در محیط تئاتر برداشتند.

پریسا مقتدی بازیگر سریال آرزوهای چپکی: زلالی، شفافیت و سپیدی دنیای کودکی جذابیتی برای من و فکر می‌کنم هر بزرگسالی دارد و شاید خوش‌شانسی ما باشد که سالی در یک کار ویژه کودکان ایفای نقش کنیم. من از این بابت به داریوش فرضیایی، امیرمحمد متقیان و همه دوستانی که سالیان سال است برای کودکان و درباره آنان اثری خلق می‌کنند، تبریک می‌گویم

یک بازیگر در تئاتر شخصیت‌پروری، تمرین با بدن، بیان، عناصر فیزیکی، ورز دادن تخیل و حافظه و انواع هیجانات انسانی را تجربه می‌کند و این حاصل تمرین مداوم و ارتباط زنده‌‌ با مخاطب است. این تجربه‌ها بعد از سال‌ها آموزش به منصه ظهور می‌رسد و جزو توانمندی‌های بازیگر محسوب می‌شود که پس از آن و در ادامه فعالیتش در سینما و تلویزیون می‌تواند از آن منبع بزرگی که در تمرین‌های تئاتر و اجراهای زنده‌ به دست آورده است، کمک بگیرد و جلوی دوربین هم با قدرت بیشتری حضور پیدا کند.

• سریال «آرزوهای چپکی» به عنوان جدیدترین فعالیت شما در شبکه نمایش خانگی، اولین حضور شما در سریال ویژه گروه سنی کودک و نوجوان محسوب می‌شود؟

بله. البته باید بگویم که من سال‌ها پیش در مقام کارگردان، کاری ویژه کودکان تولید کرده بودم اما سال‌ها از آخرین تجربه بازی‌ام در کار کودک می‌گذشت که آن هم تئاتر بود. سریال «آرزوهای چپکی» به کارگردانی احمد درویش علیپور، نویسندگی محمد درویش علیپور و تهیه‌کنندگی پژمان لشکری‌پور اولین تجربه من در اثری ویژه گروه سنی کودک و نوجوان در شبکه نمایش خانگی است و بسیار بابت حضور در این اثر خوشحال هستم. زلالی، شفافیت و سپیدی دنیای کودکی جذابیتی برای من و فکر می‌کنم هر بزرگسالی دارد و شاید خوش‌شانسی ما باشد که سالی در یک کار ویژه کودکان ایفای نقش کنیم. من از این بابت به داریوش فرضیایی، امیرمحمد متقیان و همه دوستانی که سالیان سال است برای کودکان و درباره آنان اثری خلق می‌کنند، تبریک می‌گویم چراکه روحشان پالایشی می‌شود که در هیچ تجربه‌ای به دست نمی‌آید. امیدوارم این تجربه شیرین دوباره تکرار شود و من بتوانم برای کودکان کار کنم به ویژه که سریال «آرزوهای چپکی» تجربه موفقی به لحاظ ارتباط با مخاطب است که البته نقش اصلی آن را نویسنده، کارگردان، بازیگران اصلی، تهیه‌کننده محترم و تک تک عوامل و اعضای گروه برعهده داشتند.

• از تعامل خود با بازیگران و کارگردان و همچنین عوامل سازنده این اثر برایمان بگویید.

تجربه تعاملی، بسیار خوب و به یاد ماندنی بود از ارتباط با کارگردان تا تهیه‌کننده که من بار اول بود با ایشان همکاری داشتم تا مدیر تولید و بازیگرانی که بسیاری از آنها را برای بار اول در کنار خود می‌دیدم. امیدوارم من هم تبدیل به یکی از خاطرات خوب دوستان شوم. ناگفته نماند که در «آرزوهای چپکی» همه موارد در حرفه‌ای‌ترین، درست‌ترین، مهربانانه‌ترین و انسانی‌ترین شکل خودش انجام می‌شد و من بسیار خوشحالم که یکی از افراد این پروژه بودم.

• کودک و نوجوان امروز به واسطه حضور پُررنگ انواع رسانه‌ها در زیست-جهانش مدام در معرض کالاهای فرهنگی است که ممکن است مناسب او نباشد و در نهایت به نتیجه‌ای ضد فرهنگی منجر شود. برای جلوگیری از این اتفاق چه کارهایی باید انجام داد؟

اگرچه امروز سرعت نقل و انتقال اطلاعات بسیار بیشتر از گذشته است، اما حتی در دوران کودکی من نیز بچه‌ها در معرض کسب اطلاعات نامتناسب با گروه سنی‌شان بودند که بیشتر متاثر از همسالان و در واقع همبازی‌های کوچه و خیابان بود. امروز این اتفاق برعهده فضای مجازی است. مهم‌ترین چیزی که کماکان وجود دارد، دسته بندی اطلاعات توسط والدین است و به نظر من همچنان راه چاره از معبر پدر و مادر و خانواده می‌گذرد. در حقیقت هنوز هم خانواده نقش بسیار مهمی در پرورش کودک دارد. اگر بخواهم از تجربه فردی در زندگی شخصی‌ام بگویم، آنچه که نجاتبخش من برای در معرض اطلاعات درست قرار گرفتن بوده است، مطالعه کتاب بود که به مدد مادرم اتفاق افتاد. خداوند مادری به من عطا کرد که اهل مطالعه بود و من اساسا بیشتر از آن که کسی اصرار کند کتاب بخوانم، خودم به سراغ آن می‌رفتم چراکه لحظاتی را که مادرم در خانه کتاب می‌خواند، در ذهن من به عنوان یک کار طبیعی و بدیهی ماندگار شد و از دوران کودکی با دنیای نویسندگان کودک اعم از ایرانی و خارجی آشنا شدم.

• «آرزوهای چپکی» برای جذب مخاطب چه برگ برنده‌ای دارد؟

دنیای خیال و فانتزی‌های دوران کودکی یکی از مواردی است که بچه‌ها و همچنین والدین را ترغیب می‌کند که این سریال را تماشا کنند. به نظر من دنیای کودکی سرشار از فانتزی‌های بی‌پایان است؛ فانتزی‌هایی که اگر در دنیای بزرگسالی بازگو شود، برایمان بسیار عجیب است اما در دنیای کودکی باورپذیرترین اتفاق‌ها، فانتزی‌ و تخیل است. این سریال همچنین به سراغ آموزش درس ریاضی رفته که به نظر بچه‌ها سخت و دوست‌نداشتنی و خشک است. از همین رو از بچه‌ها دعوت می‌کنم به دنیای شیرین ریاضی در این سریال وارد شوند، لذت ببرند و از ریاضی دوری نکنند.