حضور در شفرونی تجربه‌ای جذاب شد

شفرونی؛ معرفی و اطلاعات برنامه آشپزی شاد

• حضور شما در «شِفرونی» با استقبال مخاطبان همراه شد. چه انگیزه‌ای برای شرکت در این مسابقه داشتید؟

سید جواد هاشمی: در برنامه‌هایی مانند «شِفرونی» جذابیت رقابت برای ما شرکت‌کنندگان چندان اهمیت ندارد. هرچند مخاطبان معمولاً مشتاق‌اند بدانند چه کسی برنده می‌شود یا جایزه می‌گیرد، اما برای ما جنبه سرگرمی و فضای پرانرژی آن مهم‌تر است. حضورم در این مسابقه به دلیل خلاقیت سوژه، جذابیت اجرا و البته رفاقتم با نیما شعبان‌نژاد و مهران غفوریان بود که از دوستان قدیمی‌ام هستند.

• هنگام پذیرش حضور در این برنامه چه تصوری از آن داشتید؟

پیش از شرکت در «شِفرونی» تنها بخش‌هایی از آن را دیده بودم و تصورم این بود که قرار است آشپزی سختی انجام دهم، مثلاً پخت قورمه‌سبزی! پیش‌تر در دو قسمت از «شام ایرانی» و یک برنامه آشپزی تلویزیونی حضور داشتم، اما در نهایت متوجه شدم قرار است فلافل بپزم. با یک جست‌وجوی کوتاه با مراحل تهیه آن آشنا شدم و استرسی برای آشپزی نداشتم. البته پیش از ضبط، یک آشپز حرفه‌ای آموزش مختصری به ما داد تا بتوانیم نتیجه بهتری بگیریم.

• فضای برنامه تا چه اندازه بداهه و خلاقانه بود؟

تمام برنامه بر پایه بداهه‌گویی پیش می‌رفت. هیچ متنی از پیش نوشته نشده بود و تمام گفت‌وگوها و واکنش‌ها در لحظه شکل می‌گرفت. همین ویژگی باعث شد «شِفرونی» تجربه‌ای زنده، طبیعی و جذاب برای ما و مخاطبان باشد.

• آیا تمرین یا آماده‌سازی خاصی پیش از ضبط داشتید؟

تنها آموزش کوتاهی درباره پخت غذا دریافت کردیم و چند مرتبه نیز با سازه‌های جالب صحنه تمرین کردیم. طراحی صحنه واقعاً خلاقانه و متفاوت بود.

• همکاری‌تان با نیما شعبان‌نژاد و مهران غفوریان چگونه بود؟

نیما شعبان‌نژاد مجری و بازیگری است که به‌خوبی بداهه را می‌شناسد. پیش از این در رئالیتی‌شوهای دیگر، مجری حضور نداشت یا اگر هم بود، تجربه‌ای متفاوت داشتیم. در «شِفرونی»، نوع اجرای او و فضایی که ایجاد کرده بود، کیفیت کار را بالا برد. ضمن اینکه پخت غذا در ارتفاع و روی الاکلنگ، موقعیتی خاص و چالش‌برانگیز بود. این نوآوری، برنامه را جذاب و متفاوت کرد.

• با توجه به سفرهای متعددتان به لبنان، آیا در پخت غذای لبنانی تجربه‌ای دارید؟

در پخت انواع غذاها تجربه دارم، اما به‌طور خاص در پخت غذاهای لبنانی حرفه‌ای نیستم. البته فلافل غذایی آشنا برای ماست، زیرا در جنوب کشور نیز بسیار رایج است و بارها آن را تهیه کرده‌ام.

سید جواد هاشمی: موفقیت این برنامه‌ها به‌دلیل ترکیبی از ایده‌های بومی و اقتباس از نمونه‌های بین‌المللی است. در همه‌جای دنیا، رئالیتی‌شوها مخاطب دارند، اما در ایران نوع طنز و شوخ‌طبعی موجود در آن‌ها موجب استقبال بیشتر مردم شده است

• در پخت چه غذاهایی مهارت دارید؟

در تهیه میرزاقاسمی، باقالی‌قاتوق، کتلت، کوکو، انواع غذاهای سیب‌زمینی و البته غذاهایی که با تخم‌مرغ درست می‌شود مانند نیمرو، خاگینه و املت، تبحر دارم.

• درباره حادثه‌ای که هنگام ضبط برای مهران غفوریان رخ داد توضیح دهید.

ابتدا تصور نمی‌کردم اتفاق جدی باشد، چون مهران آرام با دکور پایین افتاد. بعدها فهمیدم برای حفظ تعادل از دستش استفاده کرده و همان باعث خراش و خون‌ریزی شد. وقتی پشت صحنه دیدم دستش خون آمده، بسیار نگران شدم. از تیم تولید خواهش کردم آن صحنه در نسخه نهایی استفاده نشود، اما در تدوین باقی ماند. با این حال، آن حادثه برای همه ما تجربه‌ای ارزشمند بود تا در طراحی صحنه و ایمنی دقت بیشتری داشته باشیم. خوشبختانه مهران با خونسردی و شوخ‌طبعی برنامه را ادامه داد.

• آیا تاکنون خودتان هم سر صحنه دچار حادثه شده‌اید؟

بله، در چند فیلم دفاع مقدسی حادثه برایم پیش آمده است. شدیدترین آن در فیلم «سجاده آتش» بود که بر اثر اصابت ترکش سنگ، راهی بیمارستان شدم. البته در ژانر جنگی وقوع حادثه طبیعی است، اما در رئالیتی‌شوها این موضوع تازگی دارد!

• به نظر شما چرا این روزها رئالیتی‌شوها در شبکه نمایش خانگی محبوب شده‌اند؟

موفقیت این برنامه‌ها به‌دلیل ترکیبی از ایده‌های بومی و اقتباس از نمونه‌های بین‌المللی است. در همه‌جای دنیا، رئالیتی‌شوها مخاطب دارند، اما در ایران نوع طنز و شوخ‌طبعی موجود در آن‌ها موجب استقبال بیشتر مردم شده است. بینندگان امروز به دنبال لحظه‌هایی برای خندیدن و رفع خستگی‌اند. البته تأسف‌برانگیز است که برخی برنامه‌های فاخر و پرزحمت، صرفاً به‌دلیل نداشتن فضای طنز یا چهره‌های مشهور، کمتر دیده می‌شوند.

• در حال حاضر مشغول چه کاری هستید؟

در مرحله پیش‌تولید فیلم سینمایی «کُره‌الاغ پا‌کوتاه» در ژانر کودک و نوجوان هستم که نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی آن را خودم برعهده دارم. بخشی از بودجه تأمین شده و در حال مذاکره با سازمان‌ها و اسپانسرهای مرتبط هستم. این فیلم در صورت تولید، نهمین اثر سینمایی‌ام در این ژانر خواهد بود.

• سخن پایانی؟

به نظرم رئالیتی‌شوها باید یک گام جلوتر از مخاطب حرکت کنند. صرفاً خنداندن مردم کافی نیست. لازم است تهیه‌کنندگان برای آموزش، ارتقای سلیقه و حتی نگاه فرهنگی جامعه، برنامه‌ریزی دقیق‌تری داشته باشند تا تماشای این برنامه‌ها به رشد فکری و فرهنگی بینندگان نیز کمک کند.