فیلیمو‌شات

فیلم پرویز یکی از فیلم‌های خوب سال‌های اخیر سینمای ایران است. فیلمی که باوجود هزینه­‌ کم، گیرا، پر حس و تأثیرگذار است.

سینمای ناب، به معنای تاثیرِ صِرفِ اثر بصری، بر احساس، افکار، حواس و کلا ادراک تماشاگر است. فیلم بلاتار اسب تورین یکی از بهترین نمونه‌های آن است.

تعقیب در شاهراه که داستان زن و مردی قانون­‌گریز را برای به‌دست آوردن فرزندشان از چنگ قانون بازگو می‌کند، درصدد بازتاباندن مشکلات زندگی افراد سابقه‌دار است.

بوی کافور، عطر یاس داستان فیلم‌سازی لوس و کودک مآب است که به هیچ‌وجه درگیر ساخت مستندی که از آن صحبت می‌­کند نیست و حس ترس از مرگش بالا زده است.

فیلم سگ باز بیش از آن‌که قصد به تصویر کشیدن پیروزی نهاییِ یک فرد توسری‌‌خور و مظلوم را داشته باشد، در پی کنکاش رابطه قدرت و تملک است.

دلیل مطرح‌شدن رستگاری در شائوشنک بیش از آن‌که خوب بودن فیلم باشد، امیدوار­کننده بودن آن است.

فیلم تانگوی شیطان ، رادیکال‌ترین اثرِ یک فیلم‌ساز رادیکال است؛ کسی که پس از ساخت چند فیلم و پشت سر گذاشتنِ دو دوره فیلم‌سازی، به سبکی بسیار شخصی دست یافت.

فیلم سوگ افتتاحیه و آغازی بسیار خلاقانه دارد: زیرنویس‌هایی که بر روی تصاویرِ دوری از یک ماشین برای دقایق زیادی ما را به خود درگیر می‌کنند.

این‌طور بود که به عقیده اکثر صاحب‌نظران بهترین فیلمنامه تاریخ سینما، فیلم محله چینی‌ ها متولد شد.